solipsistic drivelings.

first time kong mamatayan ng pasyente, nakakalungkot lang. ayoko ng maulit, ang hirap mag post-mortem care. gahhd. yung mata nya nakatirik isasara ko ba? nakatingin sya sakin. i swear saken sya nakatingin! kasalanan ko ba? i felt like my CPR wasnt enough, i felt like im not a good-enough nurse. damn it. i am mediocre. who cares if im merely sort-of mediocre at lots of stuff? im still mediocre. hay. hindi ko sya pinatay, ok? three days three nights ba namang nagra-range from 39 to 40 degree celsius yung temperature nya, luto na malamang utak nya. hays. ilang paracetamol iv ba talaga? every four hours ba? or kailangang every minute na? sana meron na lang gamot na 'Cool" lang ang label tas ang effect, ayun, cooling. magco-cool agad yung katawang nilalagnat. pero hindi yan ang point ko. ang point ko, first time ko namatayan ng pasyente at nakakagimbal yun na experience. ayoko na maulit. im not cut out for this. i guess. maya maya siguro, wala na tong feeling of macabre hysteria na nararamdaman ko. buti naman, nagawa ko pang mag-blog. itutulog ko na lang. sana lang sana lang.. nanay.. wag ka na munang magpaparamdam saken hah? patapusin natin ang christmas. );